Fundusze Norweskie dla firm – jak wybrać partnera z Norwegii do projektu?

Jeśli planujesz zakup linii produkcyjnej, zacznij rozmowę z norweską firmą od jednego pytania: jaką część inwestycji możemy lepiej przygotować lub przeprowadzić razem? Odpowiedzią może być opracowanie metody odzysku surowca, wykonanie prób na Twoim materiale albo dostosowanie procesu do warunków w zakładzie. Wtedy można określić, za co odpowiada każda ze stron i po czym obie poznają, że współpraca przyniosła efekt.

Jak oceniano współpracę z Norwegią?

W konkursie „Technologie przyjazne środowisku” jakość partnerstwa i kwalifikowalność partnera oceniano łącznie w skali od 0 do 4 punktów. Minimum w tym kryterium wynosiło 0. Przy jednakowej punktacji ogólnej w pierwszej kolejności porównywano zgodność projektów z celami programu. Jeśli ten wynik też był równy, wyżej plasował się projekt z lepszą oceną partnerstwa. Punktację i warunki nowego naboru określi jego dokumentacja.

Oceniający sprawdzali wspólny cel gospodarczy i społeczny, podział odpowiedzialności, udział partnera już w przygotowaniu inwestycji oraz uzasadnienie jego kosztów. Istotne było również, czy partner działał w Norwegii, miał doświadczenie odpowiadające projektowi, a przy jego wyborze zadbano o relację kosztów do rezultatów i uniknięcie konfliktu interesów.

Kiedy dostawca maszyny może być partnerem?

W poprzednim konkursie partner mógł dostarczać urządzenia lub świadczyć usługi. Sam zakup katalogowej maszyny nie wystarczał do uznania partnerstwa. Firma musiała pokazać wspólny cel i rzeczywisty udział obu stron w jego osiągnięciu. Ta sama zasada dotyczyła wykonania przez polską firmę zwykłego zamówienia dla norweskiego odbiorcy.

Przykład dla zakładu przetwarzającego odpady. Polski zakład chce odzyskiwać więcej metalu z tej samej ilości materiału. Przekazuje próbki i mierzy obecny odzysk w kilogramach na tonę wsadu. Norweska firma przygotowuje warianty ustawień separatora i prowadzi z zakładem próby. Strony uzgadniają skład wsadu, metodę ważenia oraz kryterium odbioru. Wynikiem jest raport z prób i zestaw ustawień do wdrożenia. Taki opis pokazuje, co wnosi partner i za jaki rezultat ma otrzymać zapłatę.

Co ustalić przed złożeniem wniosku?

1. Zadanie i odbiór. Ustal, kto dostarcza dane, kto wykonuje próby, kto odbiera raport i w jakim terminie. Zapytaj partnera o podobne wdrożenie i o osoby, które rzeczywiście wykonają prace.
2. Budżet i faktury. Rozpisz każdą usługę na zakres, koszt i termin płatności. W analizowanym konkursie w budżecie wnioskodawcy można było ująć koszty prac partnera, którymi obciążano polską firmę. Wydatek pokryty przez partnera wyłącznie we własnym imieniu, z fakturą wystawioną na niego, nie spełniał tej zasady.
3. Umowa i raportowanie. Wzór umowy przypisywał polskiej firmie koordynację projektu i odpowiedzialność wobec operatora. Partner miał przekazywać dane do rozliczeń, monitorowania i kontroli oraz zgłaszać zagrożenia dla harmonogramu. Ustal, kto przekaże protokoły, wyniki pomiarów i dokumenty kosztowe.

W poprzednim konkursie do wniosku dołączano przynajmniej uzgodniony projekt umowy w języku polskim i angielskim. Podpisana umowa partnerska była potrzebna przed zawarciem umowy o dofinansowanie. Warto więc przed pierwszą wyceną przesłać partnerowi jednostronicowy opis procesu, oczekiwany wynik i proponowany podział prac.

Umowa partnerstwa z firmą z Norwegii – co uzgodnić przed próbami?

We wzorze umowy do poprzedniego konkursu trzy kwestie miały szczególne znaczenie dla zakładu, który po zakończeniu prób chciał samodzielnie korzystać z technologii.

Kto może korzystać z wyników? Artykuł 7 przewidywał, że polska firma uzyska własność wyników albo prawo do korzystania z nich na podstawie licencji. Jeśli partner dobiera ustawienia separatora, ustalcie, czy zakład otrzyma pliki konfiguracyjne, czy jego pracownicy będą mogli zmieniać nastawy i czy serwis będzie miał dostęp do dokumentacji. Warto to rozstrzygnąć już przy wycenie prób.

Co pozostaje poufne i kto zobaczy wyniki prób? Artykuły 9, 10 i 12 łączyły ochronę informacji z obowiązkiem raportowania i umożliwienia kontroli. Strony mogły zastrzec poufność informacji i oznaczyć dokumentację jako poufną. Operator zachowywał dostęp do danych potrzebnych do sprawdzenia działań i kosztów. Przed przekazaniem próbek ustalcie, które receptury i parametry chcecie chronić oraz kto przygotuje dla operatora raport z pomiarów.

Co zrobić, jeśli partner przerwie prace? Artykuł 13 przewidywał podpisany przez obie strony aneks i przekazanie go PARP. Gdy wycofanie partnera było nieuniknione, strony miały zadbać o przejęcie jego zadań. Włączenie nowego partnera wymagało uprzedniej zgody PARP we współpracy z Innovation Norway. Artykuł 14 przewidywał zwrot nienależnie otrzymanych środków po zawiadomieniu, m.in. przy częściowym niewykonaniu zobowiązań. Dlatego przy każdym etapie prób warto wskazać, co firma odbiera, kto podpisuje protokół i jaka część płatności przypada na odebraną pracę.

Gdzie szukać partnera z Norwegii?

PARP i Innovation Norway uruchomiły platformę kontaktów dla polskich i norweskich przedsiębiorstw. Przygotuj do rozmowy krótki opis technologii, problem w Twoim zakładzie i zakres prób, który chcesz powierzyć partnerowi. Sprawdź platformę współpracy wskazaną przez PARP.

Planujesz inwestycję? Podaj, co zmieni się w produkcji, jaki masz budżet netto i jakie zadanie rozważasz dla norweskiej firmy. Sprawdź informacje o naborze Funduszy Norweskich dla firm lub prześlij opis inwestycji do oceny.